KONKURS FOTOGRAFICZNY – FOTOGRAFIA REPORTAŻOWA PROJEKTU „WILEŃSZCZYZNA 2025”
Uczeń klasy 3 / 4 Hubert Wrzesiński
w ramach projektu „Wileńszczyzna 2025” zrealizował pracę fotograficzną do tematu:
„Wilno, Wileńszczyzna i Podlasie – tajemnice światła i cienia w architekturze sakralnej i świeckiej”.
Zdjęcie ukazuje jak światło i cień w barokowym kościele tworzą dramatyczny efekt, wzmacniania poczucia ruchu, głębi trójwymiarowości przestrzeni, jak światło i cień buduje tajemniczość i napięcie w celu wywołania silnych emocji i podkreślenie monumentalności i potęgi Boga.
Kontrast między światłem a cieniem (chiaroscuro) potęguje emocje i dramaturgię, tworząc wrażenie ruchu i napięcia.
Światło uwypukla formy, rzeźby i detale, podczas gdy cień dodaje głębi, sprawiając, że przestrzeń staje się bardziej dynamiczna.
Światło ma też znaczenie symboliczne, nadprzyrodzone, wydobywając z mroku to, co najważniejsze, podczas gdy ciemność wzmacniała atmosferę tajemnicy. Zdjęcie ukazuje, że architektura była zaprojektowana z naciskiem na monumentalność i dynamikę.
We wnętrzu światło rzuca ciekawe efekty na powierzchnie bogato zdobione rzeźbami, ornamentami i sztukaterią.
Decydującym momentem to uchwycenie jest pada przez okno światło, mające rolę mistyczną, ukazując rzeczywistość kruchą w swej materialności, światło to kojarzy się z ingerencją Boga, z Jego Opatrznością, wylaniem łaski, z objawieniem.
„Ten rodzaj światła obecny jest przy scenach obrazujących jakieś nadprzyrodzone wydarzenie (lume divino) bądź takich, w których źródłem światła jest osoba Boska (lume sacrale). Światło to sprawia wrażenie, że jest powodowane zjawiskami nadprzyrodzonymi, jest oznaką pojawienia się sfery duchowej w rzeczywistości materialnej. Odczytujemy wówczas światło jako metafizyczne, zjawiskowe, tajemnicze.” (cytat z artykułu Beaty Bociek)
Uczennica klasy 2 / 2 Antonina Zygarłowska
w ramach projektu „Wileńszczyzna 2025” zrealizowała pracę fotograficzną do tematu:
„Sacrum – piękno i różnorodność artefaktów wielu religii”.
Zdjęcie ukazuje piękno artefaktów wnętrza kościoła, piękno wydobyte przez światło. To właśnie z nim jest związany niepowtarzalny decydujący moment tej fotografii. Mamy trzy źródła światła, od dołu po lewej stronie ciepłe światło świec, co podkreśla perspektywę barwną, ku górze w prawo mamy zimne światło z wiszącego żyrandola i dalej po ukosie światło naturalne w górnym prawym narożniku. Światłem zostaje wyznaczona kompozycja ukośna, diagonalna tak charakterystyczna dla baroku. We wnętrzu światło wydobywa ciekawe efekty na powierzchniach bogato zdobionych rzeźbami, ornamentami i sztukaterią, malarstwem, podkreśla charakter sakralnych artefaktów.
„Światło (w górnym prawym narożniku padające z zewnątrz) to sprawia wrażenie, że jest powodowane zjawiskami nadprzyrodzonymi, jest oznaką pojawienia się sfery duchowej w rzeczywistości materialnej. Odczytujemy wówczas światło jako metafizyczne, zjawiskowe, tajemnicze.” (cytat z artykułu Beaty Bociek)
Ciekawą refleksję budzi też postać stojąca przed tabernakulum. Do patrzącego na zdjęcie stoi tyłem, ale to właśnie daje poczucie jakby jedność, wspólnego uczestnictwa w ulotnej mistycznej chwili. Czy postać i światło to relacja między profanum i sacrum? To już każdy musi rozstrzygnąć sam.
Antoninie i Hubertowi gratulujemy kreatywności i artystycznego spojrzenia.
Życzymy dalszych sukcesów.
